Korzystając z chwilowego pokoju i braku prześladowań po śmierci cesarza Decjusza (jesienią 251) św. Korneliusz zwołał synod (uczestniczyło w nim 60 hierarchów), na którym: potępiono poglądy Nowacjana i jego zwolenników oraz pozwolono na powrót do Kościoła apostatów po wypełnieniu przez nich pokuty.
Był pierwszym papieżem piszącym listy po łacinie w jednym z nich pisze, że kościół w Rzymie ma 46 kapłanów, 7 diakonów i tyleż samo subdiakonów, 42 akolitów, 56 egzorcystów a ponadto lektorów i ostiariuszów.
Pokój nie trwał długo, w 252 wybuchła epidemia w Rzymie. Zarządzono składanie ofiar przebłagalnych, a ponieważ chrześcijanie w nich nie uczestniczyli, rzymianie obwinianili ich o trwanie zarazy, napadali na domy modlitwy oraz samych chrześcijan. Św. Korneliusz zginął w 253 albo w takim napadzie lub - co jest bardziej prawdopodobne - zesłany do Civitavecchia, z powodu złego traktowania. Czczony był już w pierwszych wiekach, co potwierdza tytuł znaleziony w katakumbach św. Kaliksta.
Relikwie świętego papieża rozdzielono z czasem po różnych kościołach we Francji, Włoszech i w Niemczech.
Jego święto przypada na 16 września.
W tym samym czasie antypapieżem był Nowacjan.
Papież Korneliusz
From Wikipedia
Korneliusz Imię łacińskie Cornelius Data wyboru marzec 251 Urodzony ?
RzymZmarł czerwiec 253
Rzym, WłochyŚw. Korneliusz, papież – jego pontyfikat przypadał w okresie od marca 251 do czerwca 253. Pochodził najprawdopodobniej ze sławnej rodziny Korneliuszów. Był następcą papieża Fabiana.
Nie od razu po śmierci św. Fabiana wybrano nowego papieża, ponieważ nadal trwały ostre prześladowania chrześcijan i były trudności w zebraniu biskupów. W tym czasie (ok. 10 lat) kościołem rządzili hierarchowie, a ich przedstawicielem był kapłan Nowacjan. Popularnym biskupem był wówczas Mojżesz, który jednak zmarł. Gdy prześladowania zelżały, zebrani biskupi wybrali Korneliusza, który w Rzymie przebywał już dłuższy czas i przeszedł tam wszystkie szczeble hierarchii kościelnej. Dla Nowacjana było to niemiłym zaskoczeniem. Przekupił on kilku biskupów, by wyświęcili go na biskupa i obrali papieżem. Wykorzystywał również liczne wpływy, by przekonać do siebie pozostałą część biskupów. Nie udało mu się to jednak.
Papież i antypapież mieli również odmienne poglądy na temat ponownego przyjmowania na łono Kościoła tych co w czasie prześladowań wyparli się wiary. Korneliusz uważał, że należy ich przyjąć, gdy wypełnią zadaną pokutę - Nowacjan zaś kategorycznie nie chciał ich ponownego przyjęcia, a nawet poddawał w wątpliwość prawo Kościoła do odpuszczania grzechów.
